مسئلة
آقاي سلطاني
س 289:
از هر لباس يا پارچهاى هنگام شستن، پرزهاى ريزى مىريزد كه اگر به طشت نگاه كنيم آنها را مىبينيم. وقتى كه طشت پر از آب و متصل به آب شير است، اگر لباس را داخل طشت فرو ببريم آب از اطراف آن سرازير مىشود. به علت وجود اين تارها و پرزهاى ريز در آبى كه از طشت به بيرون مىريزد، از آن آب احتياط كرده و همه جا را تطهير مىكنم. و يا وقتى لباسهاى نجس بچهها را بيرون مىآورم، همه جاهائى را كه لباسها را در آنجا در آوردهام حتى اگر خشك هم باشد آب مىكشم زيرا فكر مىكنم تارها و پرزهاى ريز در آنجا افتادهاند. آيا اين احتياط لازم است؟
ج:
لباسى كه براى آب كشيدن در ظرفى گذاشته مىشود و آب لوله كشى روى آن ريخته شده و سراسر آن را فرا مىگيرد، لباس و ظرف و آب و پرزهايى كه از لباس جدا شده و بر روى آب ديده مىشود و همراه آب به بيرون مىريزد، همگى پاك هستند. پرزها يا غبارى هم كه از لباس نجس جدا مىشود پاك هستند، مگر اين كه يقين حاصل شود كه از قسمت نجس جدا شدهاند، و به مجرد شك در اصل جدا شدن آن از لباس نجس يا نجس بودن محل آن، احتياط لازم نيست
«أجوبة الاستفتاءات»
(مكارم:) مسأله 40 هر گاه ظرفى را زير آب لوله كشى بگذارند آبى كه درون ظرف است حكم آب جارى را دارد به شرط اين كه متّصل به آب لوله كشى باشد
«رساله مراجع»
س 73: آيا گليم يا فرش نجسى را كه با آب لوله كشى متصل به منبع آب شهرى شستشو مىدهيم، به مجرد رسيدن آب لوله كشى به محل نجس پاك مىشونديا بايد آب غساله از آن جدا شود؟
ج: در تطهير با آب لوله كشى، جدا شدن آب غساله شرط نيست، بلكه به مجرد رسيدن آب به مكان نجس، بعد از زوال عين نجاست و حركت غساله از جاى خود به وسيله دست كشيدن بر فرش در هنگام اتصال آب، طهارت حاصل مىشود.
(استفتاءات از مقام معظم رهبرى)